zaterdag 27 juli 2013

Steffi baart een baby

Ooit plaatste ik dit verhaal op mijn Hyves. Maar nu deel ik het met jou, de lezer die hier nietsvermoedend voorbij komt en vervolgens geconfronteerd wordt met mij, terwijl ik een middagje vrij had en mijn fantasie met me op de loop ging. Uiteraard lachte ik zelf het hardst om mijn eigen grappen, tot ik er buikpijn van kreeg en mijn mascara onder mijn kin zat. Ik mag hopen dat jij er op zijn minst een glimlachje van krijgt.

Net als de meeste meisjes had ik vroeger Barbies. En zoals vrijwel de meeste meisjes speelden mijn vriendinnetjes en ik alledaagse rollenspellen met onze Barbies. Ze gingen winkelen, eten, gezellig uit en ze werden verliefd. Alleen kinderen krijgen deden ze niet. Om de simpeleenvoudige reden dat Barbie geen kindertjes had. Het was altijd tienerzusje "Skipper", babyzusje "Shelly", maar wel "vriend" Ken. Hoe kan dit?
Was Ken infertiel (onvruchtbaar)? Stamt Barbie uit een tradioneel gezin met vele kinderen met een moeder die nog tot op hoge leeftijd kinderen baart? Dit laatste verklaart wel waarom die zusjes in zoveel verschillende varianten kwamen (Midge en Megan en weet ik veel wie) want op latere leeftijd wordt de kans op meerlingzwangerschappen groter (al dan niet door de invloed van IVF al is dat niet zo traditioneel meer).
Anyway, de enige "tienerpop" die wel kinderen baarde was Steffi. Steffi Love welteverstaan. Hoe graag wilde ik een "Steffi-baart-een-baby tienerpop", maar dit was geen echte barbie en als echt meisje wilde ik natuurlijk wel The Real Thing.
Hoe groot was mijn verassing toen ik vandaag bij de grote voordeeldrogist Kruidvat pannen aan het kopen was, ik stuitte op een "Steffi-baart-een-baby tienerpop" voor een luttele 3 euri. Helemaal verrukt koos ik de pop met de hipste uitstraling uit en stopte deze in mijn alternatieve winkelmandje (nl een pan).
Eenmaal thuis haalde ik Steffi uit de verpakking en na haar haren even gefatsoeneerd te hebben (ik was vergeten dat ik altijd jeukende vingers kreeg van dat synthetische nephaar, overigens wel coupe soleil!!!) onderwierp ik Steffi aan een grondige inspectie.

Steffi was een vrolijke, gezonde jonge moeder van 28 jaar. Ze droeg een tuniek met een bloemenprintje op een stoere combat-positiebroek en hoge gympen. Ze had lang blond haar, helder blauwe ogen en een natuurlijk roze blos op beide wangen. Mijn professionele oog schatte haar op een zwangerschap van ongeveer 38-39 weken, wat betekende dat zij bijna uitgerekend was! De baby die zij bij zich had, een jongetje van amper een maand of tien (die Steffi toch...) zat in een roze maxicosi. Het jongetje heette Jip en was nu elf maanden oud. Hij was iets te vroeg geboren en heeft altijd net onder de groeicurve van het consultatiebureau gezeten. Steffi heeft geprobeerd om Jip zelf te voeden, maar ze heeft erg ingetrokken tepels waardoor Jip maar moeilijk de borst kon pakken en het voeden erg pijnlijk was. Hierdoor kwam de voeding slecht op gang dus was ze overgestapt op de fles na enkele dagen. Steffi vertelde me dat haar zwangerschap tot nu toe ongecompliceerd verlopen was en dat zij zich prima voelde. De baby groeide goed, bloeddruk was in orde en ze voelde goed leven dus we spraken af dat ik haar over een week weer zou controleren.
Toen ik de rest van mijn boodschappen had weggeborgen en de nieuwe pannen blinkend in de kast stonden (eerst afgewassen natuurlijk) werd ik gestoord door een jammerend geluidje.
Het was Steffi. "Ik heb weeën geloof ik, ze komen heel snel." Ik keek verbaasd op, zojuist was er nog geen vuiltje aan de lucht geweest.
"Hoe lang heb je al weeën dan?" vroeg ik. "Nu al een uurtje ongeveer, ze komen erg snel en zijn heel heftig. Vorige keer ben ik in 2 uur tijd bevallen", antwoordde ze.
Er viel geen tijd te verliezen. Vlug pakte ik mijn verlostas en andere benodigheden uit de auto en zette Steffi behoedzaam op een pakje Heinz TomatoFrito. Dit had de ideale hoogte om te fungeren als steun voor een verticale baring.
Al na een minuut of 40 begon Steffi kreunende oergeluiden te maken en bolde haar buikje zich naar beneden: persdrang!
De baby maakte het goed, dus op mijn teken bereidde Steffi zich voor om te gaan persen.
Na een minuut of tien persen vormde zich een fronsrimpel tussen mijn wenkbrauwen. De hartslag van de baby werd af en toe wat trager, met name net na een perswee en herstelde zich matig. "Ik wil even voelen hoe diep het kindje staat Steffi," zei ik, "ik denk dat het voor hem of haar niet heel lang meer moet duren."
Omdat mijn handen natuurlijk veel te groot waren voor inspectie vroeg ik of Steffie me wilde helpen met het onderzoek. Bij inspectie zag ik nog niets van het koppie, geen haartjes, zelfs niet in de diepte. Het hartje van Steffi's baby klonk nu erg traag en herstelde ook niet na een ruime minuut luisteren.
Nood was aan de man, dus ik besloot tot een kunstverlossing. Met een pincetje wilde ik het hoofdje van de baby naar buiten werken, als een soortement van tangverlossing. Shockerend genoeg bleek Steffi niet te beschikken over een benodigd geboortekanaal!!!!! Geen wonder dat ze de vorige keer binnen zo een korte tijd was bevallen... Dan werd het dus een keizersnede!




Ik trok vlug Steffi's tuniek over haar hoofd en ontsmette haar buik met gekookt water met soda (m'n pan met aangekoekte restjes stond toevallig op het fornuis los te weken). Ik had geen andere verdoving bij de hand dan de fles "rosé de fruits" die ik zojuist bij de supermarkt in Maarn had gekocht, dus ik pakte de fles bij de hals en gaf Steffi een flinke dreun tegen haar slaap. Er veranderde niet veel in haar stramme lichaamshouding, maar ze was zeker weten niet meer bij bewustzijn (de adrenaline die vrijkwam zou de weeënactiviteit moeten remmen). Met mijn linkerhand hield ik Steffi's roerloze lijfje in bedwang en met mijn rechterhand opende ik haar buik. Een prachtig gaaf, klein kindje glibberde me tegemoet en na een flinke afdroogsessie kwam het kindje bij en begon te huilen. Gelukkig, zij (ik hoopte dat Steffi niet op het briljante idee zou komen om haar kersverse dochter Janneke te noemen) maakte het goed. Nu Steffi nog.
Ik staarde in het gapende gat in Steffi's buik en stond voor een dilemma: of ik liet het zo en dekte de buik af met een plastic folie die de buikhuid zou moeten vervangen en benoemde mijzelf hiermee naast verloskundige, nu tot gynaecoloog en plastisch-cosmetisch chirurg, of ik klikte haar buik weer op zijn plaats, wat zou betekenen dat zij nog immer na de bevalling een dikke buik zou hebben (wat op zich zeer realistisch is, maar weinig vrouwen kunnen de dag na hun bevalling hun oude kleren weer aan). Ik besloot wijselijk tot de laatste optie en klikte de buik zonder moeite weer op zijn plaats. Mijn enige zorg bestond er nu uit hoe Steffi weer bij te brengen. Fronsend dacht ik hier over na.
Intussen besloot ik de baby aan te leggen bij Steffi onder het mom van proberen kan nooit kwaad. Maar -oh horror- Steffi had geen ingetrokken tepels maar scheen te lijden aan congenitale mamillagenesie: een aangeboren defect waarbij een vrouw geen tepels heeft. waarschijnlijk had mijn "gasp of shock" Steffi bij gebracht want ze greep kreunend naar haar hoofd, voelde aan haar buik en zuchtte toen opgelucht: "Oef, ze zit er nog". "Maar nee, riep ik, hier is je dochter! De operatie is goed verlopen, je hebt weinig tot geen bloed verloren, maar borstvoeding zit er denk ik niet in. Je moet wel rustig aan doen, want een keizersnede is een zware operatie."
Steffi keek ietwat verbaasd, stond op, pakte haar tuniek en trok deze over haar hoofd. "Ik ben hiervoor gemaakt" sprak ze. Ze pakte haar spullen (vooral speelgoed voor Jip en een fles en speen voor haar baby) tilde de maxicosi op en met haar dochter op haar arm liep ze de keuken uit.
"He wacht!" riep ik. Steffi draaide zich om en keek me aan. "Je hebt me niet verteld hoe je je dochter gaat noemen"

Steffi glimlachte en draaide zich weer om. "Meyke," riep ze over haar schouder.



vrijdag 5 maart 2010

Happy 10

Op mijn vrije dag (en die zijn spaarzaam de laatste tijd) deed ik een rondje langs de blogs die ik volg. Op Schnuggle las ik haar "happy ten" blog en tot mijn verassing stond ik onderaan en ben ik getagged! Dankjewel Schnuggle, ik houd van lijstjes zoals je wellicht weet, dus een "Happylijstje" is helemaal goed!
Let's start!

1) Mijn lief natuurlijk. Ik ken hem nu bijna 2,5 jaar en we wonen bijna anderhalf jaar samen. Behalve dat ik hem godvergeten mooi vind (ik heb hem ooit achterna gelopen omdat ik hem zo knap vond, haha, ik had geen idee wie hij was, maar ik werd zo blij van zijn mooiheid), is hij lief, zorgzaam, gezellig, slim, handig en enorm grappig. Met niemand kan ik zo enorm lachen als met hem. Daarnaast mag ik mezelf zijn met al mijn grillen en kan hij dat ook bij mij. En dat voelt fijn en veilig. Bij hem voel ik me thuis. <3

2) Onze 2 katten Toby en Noor. We hebben ze vorige zomer uit het asiel gehaald als 2 bange katjes, die uit een huis gered waren waar ze verwaarloosd werden. Inmiddels zijn het aanhankelijke katjes die ook -als ze er zin in hebben, het zijn tenslotte katten- bij je op schoot komen. Bij ons dan, want visite vinden ze nog steeds doodeng.. hihi. En eigenlijk hoort hier hondje babbel ook bij. Ik ben helemaal geen hondenmens, maar Babbel is toch wel een heel speciaal hondje... <3

3) Ons huisje. We wonen in een minuscuul huisje, maar we hebben er alles (oké, het kookplaatje is er nog niet) en ik ben er erg gelukkig. De ligging is fenomenaal en het uitzicht maakt me elke dag blij. Weiland en bos, soms schaapjes naast je raam, soms koeien verderop, vogeltjes die tsjirpen op de achtergrond... <3

4) De natuur. Ik ben zo blij dat ik in dit dorpje terecht ben gekomen. Als stadskind, opgegroeid in een dorp, tijdens mijn studie overal en nergens gewoond geeft dit natuurrijke dorp zoveel rust! Het bos is op loopafstand, de rivier is ook niet ver en zeker nu de lente in de lucht hangt werkt dat geweldig om mijn humeur op te krikken of om muizenissen uit mijn hoofd te waaien.

5) Mijn vrienden. Ik heb hele diverse vrienden, die verdeeld over het land (zelf ook in het buitenland) wonen en ondanks dat ik ze niet allemaal heel vaak zie, maakt het me blij dat ik ze heb. Een dagje met hen doorbrengen geeft me energie. Ik mag bij hen mezelf zijn en dat voelt heerlijk.

6) Muziek. Zonder zou ik echt niet kunnen. Ik zing, speel gitaar en ik luister graag naar muziek. Ik heb 1x per week zangles en af en toe mag ik tijdens een optreden van mijn coach een liedje meeblèren. Spannend, maar ontzettend leuk om te doen!

7) Mijn werk. Soms heb ik er wel eens de balen van: nooit eens ècht vrij want altijd is er wel iets dat je nog even moet doen, of een collega, of een vergadering die je aandacht vereist en de uren die je soms maakt zijn killing. Ik realiseer me echter dat het wel heel speciaal is dat ik het begeleiden van mensen die ouders worden, het ontwikkelen van nieuw leven in de baarmoeder vervolgen en het aanschouwen van nieuw leven dat ter wereld komt "werk" mag noemen. De blijdschap van nieuwe ouders is iets wat me telkens raakt en wat echt überspeciaal is om mee te mogen maken.

8) Mijn familie. Ik denk niet dat ik hier veel over hoef te zeggen. Ondanks dat we elkaar niet vaak zien omdat we verspreid wonen en elk een heel eigen leven hebben is het fijn om een nestje te hebben waar je vandaan komt en waar je je veilig voelt.

9) Crea bezig zijn. Of dat nu met make-up is, breien, haken, naaien, scrappen, dansen, muziek maken.. noem maar op, het geeft me energie en ik word er blij van om te zien hoe je van niets iets kunt maken. Een zelfgemaakt iets cadeau doen geeft nog meer voldoening van je werk.

10) Internet. Het houdt me in contact met familie, vrienden en bekenden, is handig voor werk en privé en ik ontmoet er vreselijk leuke mensen die ik soms ook in real life ontmoet. Daarnaast is het heerlijk tijdverdrijf om dingen op te zoeken, te leren en om soms gewoon lekker een spelletje te spelen.


Oké, dat was mijn happylijstje. Ik ben er eigenlijk heel tevreden over! Van het maken van het lijstje alleen al werd ik heel blij, omdat ik bezig was met "blije" dingen. Al bedenk ik me dat ik shoppen niet eens heb genoemd haha. Van nieuwe (of oude nieuwe) dingen kan ik namelijk ook heel erg blij worden! Vooral van uitverkoop, veel voor weinig ^o^.

Ik ben bang dat de meeste blogs die ik volg al getagged zijn en ik heb zelf niet zoveel lezers volgens mij, dus namen noemen vind ik lastig. Dus, ben je nog niet getagged met deze "Happy 10" dan tag ik jou bij deze en daag ik je uit om een lijstje te maken van tien dingen waar je blij van wordt!

Have fun!


-Meyke

zaterdag 23 januari 2010

Crea-projecten

Sinds een tijdje heb ik het weer opgepakt: breien. Eigenlijk komt dat door mijn moeder ik sprak toen zij een weekendje op Texel zat en ik een gat in mijn spreekuur had. Ze had bij een heel leuk winkeltje op Texel (De Witte Engel) een enorme bol wol en breinaalden nummer 7 gekocht en daar zat een patroon bij om een vest van te breien. Uit één grote bol brei je een heel vest, erg leuk om te doen zei ze. Ze beloofde me om ook een bol mee te nemen voor mij, in blauw-grijstinten.
In de tussentijd had ik bedacht dat het wel leuk zou zijn om weer eens iets te gaan breien. Een leuke sjaal voor bij mijn suede jasje met lage hals. Eén sjaal is nooit genoeg daarbij, er blaast altijd koude wind naar binnen en dan krijgen mijn borsten het koud. Dus ik kocht een bol wol bij de Zeeman en schafte me een setje breinaalden aan in diverse maten en ik ging aan de slag. Het ene na het andere idee speelde door mijn hoofd en inmiddels is "de sjaal" af. Naast breien kan ik ook haken en toen mijn lief klaagde over de winterkou heb ik een muts voor hem gehaakt. Binnenkort is een vriendinnetje van mij jarig en voor haar heb ik een supergave wol uitgezocht (biologische, via TRIKOO) en een leuk patroon aangeschaft om een muts te breien: op 4 naalden! Een enorme uitdaging maar heel erg leuk. Vanmiddag was ik halverwege de muts, maar de wol was wel al bijna op en je zou een hele muts uit één streng wol kunnen breien. Blijken mijn naalden dikte 5 in plaats van 4 te zijn. Grrrr allees uitgehaald en nu moet ik dus wachten tot na het weekend en nieuwe naalden kopen. Voor de breinitwits: het nummer van je naald is het aantal mm's doorsnede van de naald. Dit is hetzelfde bij haaknaalden.
Breien dus. En haken. Een hele rustgevende bezigheid, aangezien je steeds een handeling herhaalt. Het kan dus meditatief werken. Daarnaast is het leuk en gezellig om te doen: als ik ergens mijn breiwerkje tevoorschijn haal roepen veel mensen, meestal mannen: "Oh wat gezellig!" en "Kun je mij dat leren?" of "Goh, dat moet ik ook nog kunnen, zal het weer eens tevoorschijn halen." Het resultaat van en breiproject mag er ook (meestal) zijn. Ik vind het een fijn gevoel dat je iets unieks draagt, dat je zelfgemaakt hebt en als cadeau is het helemaal briljant! Momenteel ben ik eenzelfde sjaal aan het breien als mijn eerste project, in opdracht van, of eigenlijk als cadeautje. Een fijne bezigheid voor wanneer je snipverkouden onder een dekentje op de bank ligt.
Onze lieve katten Noor en Toby vinden dat breien trouwens erg interessant. Toen ik daarstraks even iets uit de kelder ging halen hoorde ik breinaalden kletteren en 2 bange katjes wegstuiven... lag mijn breiwerk daar door de kamer heen....
Zodra ik doorheb hoe ik foto's en/of links kan plaatsen in deze blog zal ik dat doen om leuke (web)shops te promoten en om mijn creaties te showen.

vrijdag 27 november 2009

Jippie!!! Een lijstje.

Ken je ze nog? Die lijstjes die je doorgestuurd kreeg van vriendinnetjes waar je vragen moest beantwoorden? Deze kreeg ik vanmorgen en ik dacht, ik mail 'm niet door maar zet 'm op mijn blog!

OK, here we go:

1) Hoe laat ben je vanmorgen opgestaan?
Om even over acht en dat op mijn vrije dag!

2) Diamanten of parels
Geen van beiden eigenlijk maar als ik toch moet kiezen dan denk ik één enkele imperfecte parel

3) Wat is de laatste film die je gezien hebt?

Oef, dat is al weer een hele tijd geleden, ik heb namelijk geen TV. Dat ik me kan herinneren 'Coraline'. Een geweldige stop-motionfilm.

4) Wat heb je vanmorgen gegeten?
Thee en chocola. Foei! (maar ik ben wel eerlijk)

5) Wat is je officiële naam?
Meyke

6) Wat is je 2e/3e/4e naam?
Mariken

7) Wat eet je het liefst?
Chocola. Oh, éten. Dan ehm... pompoen of spinazie.

8) Wat vind je niet lekker?

Spruitjes (behalve als ze beetgaar en super groen zijn en niet zo bitter).

9) Wat is je lievelingspannenkoek?
Volkoren spekpannenkoek met ui, champignons, witte asperges, groene paprika en een squirt curry.

10) Wat is je favoriete CD?
Heeeeeeel erg veel cd's eigenlijk.

11) Wat voor auto heb je?
Een hele stoere Ford Ka.

12) Favoriet Broodje?
Broodje geitenkaas met rucola, walnoten en honing onder de grill.

13) Aan wat voor personen heb je een hekel?
Leugenachtige mensen en mensen die andere mensen zwart maken omdat ze die persoon niet mogen.

14) Wat draag je het liefst?
Een jurkje met een legging of maillot en laarzen.

15) Waar ga je het liefst naar toe met vakantie?
The UK en La douce France.

16) Waar wil je je oude dag doormaken?
In een knus warm huisje met lieve katten.

18) Waar ben je geboren?
In het oude Canisiusziekenhuis in Nijmegen.

19) Waar heb je gewoond? ;-)
Nijmegen, Elst ut, Kerkrade, Bemmel, Helmond, Elst ut, Bakel en Amerongen


20) Naar welke sport kijk je het liefst?
Kunstschaatsen en voetbal als NL speelt (dan móet ik wel kijken).

21) Wie zal dit niet terugsturen?
Geen idee, maar leuk als je 'm ook op je blog post of als reactie hier toevoegt?

22) Wie zal hem als eerste terug sturen?
Ja, laten we er een wedstrijdje van maken!!!

23) Coca Cola of Pepsi?
Coca Cola. Pepsi is echt TE vies.

24) Ajax of Feyenoord?
Ajax, Feyenoord-schoonmaakmiddel heb ik nog nooit van gehoord. Maar eigenlijk gebruik ik Ecover schoonmaakmiddelen.

25) Ben je een dag- of nachtpersoon?
Dag

26) Pedicure of Manicure?
Allebei nog nooit bezocht.

27) Nog nieuws, dat je met iedereen wilt delen?

Ik heb een knalroze joggingbroek aan!

28) Wat wilde je worden toen je klein was?
Moeder, Juf en kassière.

29) Piercing of oorbellen?
Een piercing bovenin mijn linkeroor. Oorbellen draag ik zelden.

30) Ooit wel eens in Afrika geweest?
Neen.

31) Ooit een auto-ongeluk gehad?
Ja omdat degene achter me lette op de legerkolonne die ons tegemoet kwam en niet op stilstaande Meyke die linksaf wilde slaan en moest wachten op diezelfde legerkolonne.

32) Favoriete dag van de week?
Mijn vrije dag., want hoeft er niks.

33) Favoriete restaurant?
Sal do Mar.

34) Favoriete bloem?
Ranonkel

35) Favoriete ijssmaak?
Mint&chocolate chip hier bekend als 'After Eight IJs'

36) Favoriet fastfoodrestaurant?

Mac Donalds, heb nog nooit bij de andere ketens iets gegeten.

37) Hoeveel keer rijexamen gedaan?
Eén.

38) In welke winkel wil je al je geld uitgeven?
Woonwinkels, Lush en Drogisterijen.

39) Bedtijd?
Ongeveer half elf.

40) Van wie ben je het meest benieuwd naar de antwoorden?

Van iedereen.

41) Laatste personen met wie je uit eten bent geweest?
Met mijn lief (bij Sal do Mar, hihi)

42) Waar zit je op dit moment?
Thuis, in de rookstoel naast de gaskachel

43) Wat is je favoriete kleur?
Donkere kleuren zoals indigo, mosgroen, diep paars, kastanjebruin en bordeauxrood.

44) Hoeveel tattoos heb je?

Geen enkele.

45) Naar wie stuur je deze lijst?
Ik zet 'm op mijn blog. Bij deze dus!!


Houd jij ook zo van dit soort lijsten en enquêtes? Let me know!

-Meyke

donderdag 19 november 2009

Random Rant

Tsja, dan begin ik een blog en dan vermeld ik daar eigenlijk weinig op. Het typeert me wel een beetje: ergens aan beginnen, dat perfect willen doen en dan eigenlijk erachterkomen dat ik niet helemaal weet hoe ik het wil doen. Ik heb al diverse onderwerpen bedacht, dingen die me door het hoofd schoten, maar wanneer ik dan weer achter mijn laptop zit is mijn hoofd blanco.Misschien ook wel lekker. Er is zoveel dat ik moet onthouden, privé en werksgewijs, dat ik merk dat het soms net is alsof de gedachten mijn hoofd in komen en er dan weer uitdrijven, does that make any sense? Nu bedacht ik gisteren dat ik natuurlijk ook regelmatig mijn blog kan updaten met kleine dingen. Een nieuwtje, iets wat me bezighoud, een mooie spreuk... etc.
Anyway, vandaag heb ik geweldig nieuws gehoord, maar het is een geheim, dat ik voorlopig nog niet kan delen. Ik ben er helemaal blij om! ^^
Morgen ga ik eten met mijn lief en 2 andere bevriende stellen. Lief en ik verzorgen het voorgerecht (diverse kleine tapas) en het lekkers om de maaltijd heen (borrelhapje, iets bij de koffie). Ik ben nu pompoen aan het fijnkoken zodat ik daar morgen soep van kan maken. Supersimpel: uitje fruiten, pompoen in stukken erbij, eetlepel groentebouillon en een halve liter water en lekker laten pruttelen. Water regelmatig aanvullen. Verder maken we pittige gehaktballetjes (met knoflook en chilisaus erdoor), verse kruidenboter en eigengemaakte tzatziki.
Gisteren heb ik bij de Zeeman jurkjes gekocht. Voor 7,99 euro hebben ze daar nu jurkjes in de collectie in het blauw en in het paars die echt superleuk zijn! Ik had 'm al in het paars, maar heb nu een paarse en 2 blauwe aangeschaft. Kan ik er ook in werken en heb ik nog een reserve. ;-)
Gisteren ben ik ook heerlijk naar de schoonheidsspecialiste geweest. Vandaag loop ik per ongeluk wel met een geschaafd hoofd rond, bij het harsen ging mijn huid stuk. Het geneest wel weer, maar het ziet eruit alsof ik met mijn hoofd tegen een muur ben gelopen, hihi. Vanmorgen dus maar even geen make-up opgesmeerd. Scheelt me weer een minuutje.
Momenteel heb ik dienst, dus ik denk dat ik maar naar bed ga. Wie weet wat de nacht brengt en morgen wil ik als dat kan op tijd mijn visiteronde af hebben.
Voor vannacht welterusten iedereen en tot de volgende Blog!

dinsdag 27 oktober 2009

Oh nee hè? Ze doet het.

Ja, ja ja. Nadat ik me in juni al geregistreerd had is vandaag de spreekwoordelijke kogel door de spreekwoordelijke kerk: ik blog!
Blogger is voor mij helemaal nieuw, dus ik moet nog uitvogelen hoe het werkt en hoe ik mijn blog kan pimpen. Waarschijnlijk zal dit blog dan ook de komende tijd aan vele veranderingen onderhevig zijn. Of eigenlijk misschien wel continu en niet alleen de komende tijd want de blogster is iemand die erg wispelturig kan zijn. Vind je het leuk om een kijkje in mijn leven te hebben, omdat je me kent, of omdat je me wilt leren kennen, of omdat je me niet kent en je er genoegdoening uithaalt om in het leven van vreemden mee te kijken... wees welkom! Reacties zijn altijd leuk om te krijgen, mits natuurlijk beschaafd en zonder rellen (al is een sappige discussie natuurlijk nooit weg).
Kleine waarschuwing: mijn blogs kunnen soms overgoten worden met een saus van sarcasme en chargeren is de blogster niet vreemd.
Veel plezier op mijn blog en...

Heb een fijne dag!

-Meyke